Η περισυλλογή ενός Συριζαίου

Periskepsi
Ημέρα περισυλλογής σήμερα.
Και συλλογιέμαι λοιπόν…
Θα πρέπει να εφαρμόσουμε νεοφιλελεύθερες πολιτικές, άρα τι σόι αριστερό κόμμα είμαστε;
Ακούμε:
– η πολιτική του εφικτού
– να ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ να μην έρθει η ΝΔ
– το μνημόνιο δεν το θέλαμε, αλλά το υπογράψαμε, ειδάλως θα ερχόταν η καταστροφή
– τη Δευτέρα θα έχουμε πρωθυπουργό

Δεν μου ακούγονται αριστερά αυτά. Σαν να τα χω ξανακούσει από το αντίπαλο στρατόπεδο.
Συντηρητικοί πολίτες βρίσκουν τον Τσίπρα σωστό. Καλό είναι αυτό ή κακό; Να έχω εγώ την ίδια άποψη με αυτόν που μέχρι χθες βγάζαμε τα μάτια μας στα καφενεία; Τον καλούσα να έρθει στην κινητοποίηση και αυτός αγρόν ηγόραζε. Τώρα μου λέει αυτός «Τσίπρα»! Τον ηγέτη, το καλό παιδί, τον «έντιμο τουλάχιστο».
Εκείνο το «Εγώ» του Τσίπρα; Μπορεί να το χωνέψει εύκολα ο αριστερός; Εγώ πάντως όχι.
Και η δημοκρατία στο κόμμα, που πήγε; Χωνεύεται κι αυτό; Δεν χωνεύεται.
Αμ’ εκείνη η περιβόητη υπογραφή;

Ναι, από την άλλη όμως λέω:

Μέχρι χτες, για πολλά χρόνια στήριζα ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχω μερίδιο ευθύνης και εγώ;
Δεν χάνω την αναξιοπιστία μου, αν αποχωρίσω; «Άλλαξε ο ΣΥΡΙΖΑ» λένε «δεν «άλλαξες εσύ». Ωραία και εγώ τόσα χρόνια γιατί δεν έβλεπα ότι πήγαινε προς τα εκεί; Εδώ που τα λέμε, έναν τέτοιο φόβο πάντα τον είχαμε.

Άλλα ερωτήματα.
Η ιστορία πως ξαφνικά «μάζεψε» και χώρεσε σε 7 μήνες; Πως τα «Λήμνια κακά» συνέβησαν μέσα σε αυτούς τους 7 μήνες; Οι προηγούμενοι 480 μήνες; Τους ξεχάσαμε;
Γιατί συγκρίνουμε ανάμεσα στο τι έκανε ή δεν έκανε σε αυτούς τους 7 μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ, με αυτά που υποσχέθηκε και όχι με αυτά που έκαναν οι προηγούμενοι; Δεν λέω, οι υποσχέσεις πρέπει να τηρούνται. Αλλά και οι υποσχέσεις δόθηκαν, αν θυμάμαι καλά, με ορίζοντα τετραετίας τουλάχιστον.
Ο κ. Λαφαζάνης, ο πλέον αρμόδιος υπουργός, δεν έκλεισε την «Ελληνικός χρυσός». Γιατί άραγε; Δεν αμφιβάλω ότι είχε την πρόθεση. Γιατί δεν το έκανε με μιας; Μήπως γιατί έπρεπε να λάβει υπόψη του το νομοθετικό πλαίσιο; Διότι δεν πήραμε την κυβέρνηση με καλάσνικοβ! Νόμιμα, με εκλογές την πήραμε.
Σκέφτομαι λοιπόν, μπορούν να γίνουν ανατροπές τόσο εύκολα και γρήγορα; Από την μια ο κρατικός μηχανισμός και οι γνωστές παθογένειές του, από την άλλη αναρωτιέμαι, έχουν ωριμάσει οι συνθήκες στην κοινωνία για ανατροπή; Το μικρό ποσοστό των πολιτών (κακά τα ψέματα) που συμμετέχουν στα κινήματα, στις πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης, στις εναλλακτικές μορφές οικονομίας και από την άλλη ο συνωστισμός στα μεγάλα σούπερμάρκετ, η καταναλωτική νοοτροπία (παρόλες τις δυσκολίες), η ευκολοπιστία στα σκουπίδια της «πληροφόρησης» κλπ. είναι ενδεικτικό κατά την άποψή μου, το που βρίσκεται η κοινωνία και κατά πόσο πραγματικά είναι έτοιμη για ανατροπές.

Τον τελευταίο ένα μήνα παρακολουθώ ανελλιπώς τις ηλεκτρονικές εκδόσεις των συστημικών: Καθημερινή, Ημερησία, Σκάι, Newmoney, News247, Έθνος, Πρώτο Θέμα … Η επίθεση στο ΣΥΡΙΖΑ είναι περίπου όπως και πριν το Γενάρη. Γιατί άραγε;

Εγώ παραμένω λοιπόν
Άλλωστε με ποιον να πάω;
Με το επίσης αρχηγικό ΛΑΕ; Αλήθεια, που είναι οι δημοκρατικές διαδικασίες; Δεν είχαν το χρόνο, θα μου πεις. Εδώ δικαιολογούμε με την έλλειψη χρόνου, ενώ για τη βιασύνη του Τσίπρα, δεν βρίσκουμε δικαιολογία. Χωρίς να δικαιώνω τον τελευταίο φυσικά.
Ή μήπως με το ΚΚΕ του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού» και του «υπαρκτού σοσιαλισμού»;

Το κυρίαρχο ερώτημα που θέτω στους αριστερούς όλων των αποχρώσεων (από αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι αναρχοαυτόνομους ) είναι:
Ποια είναι η κοινωνία που οραματίζεστε και πως νομίζετε ότι μπορούμε να φτάσουμε σ’ αυτήν βήμα προς βήμα, ξεκινώντας αύριο το πρωί;
Θα ήθελα μια σοβαρή απάντηση σε αυτό.

Ας δούμε όμως το πρόβλημα λίγο από τη βάση του.
Η δεινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, οφείλεται πρώτα και κύρια στην κρίση του συστήματος, που έχει όνομα και λέγεται καπιταλισμός («ηλίθιε») και αφορά όχι μόνο τη χώρα μας. Ομολογώ ότι την φράση «να βγάλουμε την χώρα από την κρίση» την βρίσκω γελοία, αν και συχνά εκφράζεται και από «δικούς μας» πολιτικούς. Ποια κρίση, που είναι παγκόσμια; Θα πάρεις μέτρα στην Ελλάδα και θα αντιμετωπίσεις την παγκόσμια κρίση; Φυσικά, για τη χώρα μας, συνέβαλαν επιπλέον παράγοντες για να επιδεινωθεί σε τέτοιο βαθμό, που δεν είναι επί του παρόντος.
Αυτό το καπιταλιστικό σύστημα λοιπόν, που γεννά τις κρίσεις πρέπει να ανατραπεί για να πάψουν οι κρίσεις (υποτίθεται). Όμως κάθε απόπειρα ανατροπής του, με τις γνωστές μεθόδους, αργά ή γρήγορα έχει αποτύχει. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση, ότι πρέπει να σταματήσει η προσπάθεια. Αυτή η αποτυχία οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, αλλά προσωπικά, έχοντας και κάποια χρόνια εμπειρίας σε χώρα του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού», καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας δεν είναι πεπεισμένη για το εγχείρημα. Αυτό επίσης χρήζει ξεχωριστής ανάλυσης, που δεν χωράει σε αυτό το άρθρο.
Για την Ελλάδα του σήμερα διερωτώμαι, έχει πεισθεί η συντριπτική πλειοψηφία για μια πραγματικά άλλη πορεία; Είναι έτοιμη για θυσίες; Αν όχι, η αποτυχία είναι σίγουρη. Και μην επικαλεσθεί κανείς το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Δεν τέθηκε το ερώτημα για άλλη πορεία.
Και για ποια πορεία μιλάμε; Ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος (πες ότι κάνουμε το εγχείρημα), μόνο σε μια χώρα; Είναι Η ουτοπία της ουτοπίας!
Τι κάνουμε λοιπόν; Προσπαθούμε στα πλαίσια του πανίσχυρου και επιθετικού (παρόλη την κρίση, ή θα έλεγα λόγω κρίσης) αυτού συστήματος, να βελτιώσουμε όσο γίνεται τη ζωή μας (να σημειώσω ότι στο διάβα των αιώνων, οι αγώνες και μόνον αυτοί, μικροί ή μεγάλοι, έχουν επιφέρει κατακτήσεις, όποια ελευθερία, δικαιώματα, βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των λαών), διατηρώντας το όραμα για την ιδανική κοινωνία του μέλλοντος, προξενώντας του όσο μπορούμε περισσότερες «ρωγμές» – με αυτοοργάνωση, εναλλακτικές μορφές οικονομίας, κινήματα, οριζόντιες δομές, αλληλεγγύη κλπ. Ξεφεύγοντας όσο μπορούμε από την λογική της ανάθεσης εξουσίας. Και κυρίως προσπάθεια «ωρίμανσης» της κοινωνίας. Φυσικά καθόλου δεν θα είναι άσχημα στην κυβέρνηση (μέχρι να την …καταργήσουμε σε μια μελλοντική ιδανική κοινωνία!) να υπάρχει/ουν κόμμα/κόμματα, που να βλέπουν με «καλό μάτι» τα παραπάνω. Να θεσμοθετεί υπέρ των εναλλακτικών μορφών οικονομίας κλπ. Και το βασικό (για να προσγειωθούμε), σε πρώτο πλάνο να αντιμετωπίζει τα δεινά αποτελέσματα της κρίσης. Με ταξικό προσανατολισμό.
Και ποια είναι τα κόμματα που θα μπορούσαν στο άμεσο μέλλον να το κάνουν αυτό, έστω να έχουν την πολιτική βούληση;
Η σημερινή συγκυρία είναι τέτοια, που εγώ τουλάχιστο δεν βλέπω άλλο, εκτός του ΣΥΡΙΖΑ, με αρκετές επιφυλάξεις.
Αυτή είναι η άποψή μου.

Πάω να ψηφίσω και … δίνω 9 μήνες ανοχή σε δεύτερη κυβέρνηση με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ. Εξαιρείται η περίπτωση συμμαχίας με ΝΔ. Τότε θα έχουμε έκτρωση!

Στο κάτω κάτω έχει δικαίωμα δεύτερης ευκαιρίας!

(σημ. – το άρθρο ξεκίνησε να γράφεται την ημέρα «περισυλλογής» και τελείωσε την ημέρα των εκλογών)

Advertisements

3 Responses to Η περισυλλογή ενός Συριζαίου

  1. Κώστας says:

    Σήμερα Δευτέρα ΄΄κατόπιν΄εκλογών΄΄ διάβασα το άρθρο σου. Τα είπες όλα. Οι εννέα μήνες όμως περνούν γρήγορα και θα βρισκόμαστε στο ίδιο δίλημμα αν:
    1. Δεν υπάρξει ενεργός συμμετοχή ων πολιτών
    2. Η αντίσταση του κατεστημένου αποδειχθεί ανίκητη
    3. Οι στόχοι του ΣΥΡΙΖΑ αλλάξουν όχι για λόγους τακτικής αλλά από προσωπική ανεπάρκεια ή μεταλλαξη της ηγετικής ομάδας.

    Τα χτεσινά αποτελέσματα δείχνουν ότι ο λαός έχει πιο σωστή εικόνα για τις δυσκολίες. Περιμένει αλλά και απαιτεί ανατροπές. Θα δούμε
    Κ.Σ

    • maverick says:

      Το 1 είναι σίγουρο, το 2 πολύ πιθανό, το 3 όμως, αν συνεχίσει να συμβαίνει, είναι λόγος για αποχώρηση στους 9 μήνες, ειδικά αν μιλάμε για «μετάλλαξη της ηγετικής ομάδας».

    • maverick says:

      Όσον αφορά τα αποτελέσματα, το δικό μου συμπέρασμα είναι, ότι ο λαός κατά πλειοψηφία, συνεχίζει να περιμένει παθητικά και να αναθέτει τις υποθέσεις του να τις «ταχτοποιεί» κάποιος χαρισματικός, αλλά αυτή τη φορά τουλάχιστον έντιμος ηγέτης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: